طلبت چون درست باشد و راست

شاعر : اوحدي مراغه اي

خود در اول قدم مراد تراستطلبت چون درست باشد و راست
از بديهايش در پناه بردحق چو خواهد که بنده راه برد
گر چه سختست کار، سهل شودبنده توفيق را چو اهل شود
ترک خوي به دست و عادت تواولين پايه‌ي ارادت تو
اختيار خود از ميان بردارشيخ چون نزد خويش دادت بار
ره به آب حيات عشق نبردتا مريد از مراد نفس نمرد
که شود نفس او سرافگندهسر مرد آنگهي شود زنده
قدر خود را مهل، بزن گاميگر نهي قدر دوست را نامي
در هستي به خويش دربنددچون حدث در قديم پيوندد
نزد عاقل چه او چه عاد و ثمود؟مرشدي کو به عجب راه نمود
عجب ديوي کند سليمان راعجب گبري کند مسلمان را
که کند عجبت از نظرها دورببر از عجب، تا شوي منظور
عجب، يکسونه، اي فرشته نوردديو چون عجب داشت سجده نکرد
بهل اين عجب اگر نه گبر شويعجب ورزي پلنگ و ببر شوي
سگ اصحاب کهف بهتر ازوستعجب بلعام را چو شد در پوست
هيچ باشد هزار ساله نمازبا جوي عجب در ترازوي راز
بهتر از عجز و نيستي کاريديدم و نيست در جهان باري